XVIIIPilomansi ve Kumalak: Kürek Kemiği ve 41 Taş Okuması

Kağıdın nadir olduğu bozkır ve tayga dünyasında kamlar ve bilgeler (Kumalakçı / Yagırnıcı), doğanın kendi yüzeylerini birer harita olarak okumuştur. Bunların en eskisi ‘Skapulamansi’ (Türkçe adıyla ‘Kürek Kemiği Bakımı’ / Yagırnı / Dalı) sanatıdır. Koyun veya geyiğin temizlenmiş kürek kemiği, bölgenin topografik haritası gibi görülür; üzerindeki doğal damarlar ve ışık tutulduğunda beliren yarı saydam bölgeler kışın sertliğini, göç yolunu ve su kaynaklarını okumak için incelenirdi.

İkinci büyük sistem ise ‘Kumalak’tır (Kırgız, Kazak ve Altay geleneğinde 41 adet nehir taşı, koyun kıkırdağı veya kuru fasulye tanesiyle yapılan matematiksel kehanet). Kumalakçı, 41 taşı önce üçe böler, ardından her kümeyi dörder dörder eksilterek kalan 1, 2, 3 veya 4 taşı ‘Baş (Alın), Kalp (Göğüs), Ayak (Yol) ve Sonuç’ hanelerine yerleştirir.

Kumalak’ın 3x3’lük ızgarası, İskandinav rünlerinin üç Aett (3x8) düzeni ve Mezopotamya’nın taş kehanetleriyle (Pūru) şaşırtıcı bir matematiksel akrabalık taşır: Amaç değişmez bir kader dayatmak değil, mevcut enerjinin (Kut ve Yol) tıkanıklık noktasını görmek ve doğru eylemi seçmektir.

Günümüzde bir uygulayıcı hayvan kemiği yakmak yerine, doğadan topladığı 41 adet küçük çakıl taşı veya kuru tohumla Kumalak’ın bu matematiksel kombinasyon ve odaklanma disiplinini tamamen doğa dostu biçimde çalışabilir.