𒉣Yedi Bilge Apkallu, Silindir Mühür ve Šurpu

Mezopotamya geleneğinde tufandan önce insanlığa yazıyı, gökbilimi, mimariyi, hekimliği ve ölçü sanatını öğreten yedi ilksel bilgeye ‘Apkallu’ (Sümerce: Abgal) adı verilir. Enki tarafından Eridu’nun derin sularından (Abzu’dan) gönderilen bu yedi bilgenin ilki Adapa’dır (Yunan kaynaklarında Oannes olarak geçer). Asur kabartmalarında elinde kozalak (arındırıcı serpme aracı) ve su kovası (banduddû) taşıyan kanatlı veya balık pelerinli bilgeler doğrudan Apkallu’lardır.

Antik Babil ve Asur’da her özgür insanın boynunda veya elbisesinin iğnesinde taşıdığı taş bir Silindir Mühür (Kunukku) vardı. Lacivert taşı (lapis lazuli), akik, hematit veya kaya kristalinden oyulan bu mühür yalnızca hukuki bir imza değil, kişinin ruhsal kimliği ve koruyucu tılsımıydı. Bir rüyada mührünü kaybetmek kimliğini kaybetmek, mührünü sağlam tutmak ise iradesine sahip çıkmak sayılırdı.

Mezopotamya’nın en etkileyici arınma metinlerinden biri de dokuz tabletlik Šurpu (‘Yakma / Çözme’) serisidir. Kişi bilerek veya bilmeyerek verdiği bir sözün, tutulan bir kinin ya da ağır bir yemin düğümünün (Māmītu) altında ezildiğinde Šurpu ritüeli uygulanırdı.

Šurpu’nun 5. ve 6. tabletlerinde uygulayıcı eline katmanlı bir soğan, bir hurma salkımı veya eğrilmiş bir yün yumağı alır ve katmanları tek tek soyarak şu sözleri söyler: ‘Tıpkı bu soğanın kabuklarının soyulup bir daha birleşmeyeceği gibi, tıpkı bu bükülmüş yünün çözülüp ham haline döndüğü gibi; içimdeki düğüm, yorgunluk ve bağ da çözülsün.’